( مسأله 1431 ) اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه ، اگر بنايش بر جماعت خواندن بوده واحتمال دهد كه از روى فراموشى نيت جماعت نكرده است ، چنانچه در حالي باشد ، كه وظيفة مأموم است مثلا به حمد وسوره امام گوش مىدهد ، بايد نماز را به جماعت تمام كند . واگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفة امام وهم وظيفة مأموم است ، مثلا در ركوع يا سجده باشد ، بايد نماز را به نيت فرادى تمام نمايد . ( مسأله 1432 ) اگر مأموم در بين نماز بخواهد قصد انفراد نمايد ، در صورتي كه از أول نماز چنين قصدي نداشته اشكال ندارد ولى اگر از أول نماز قصد داشته است مورد اشكال است . ( مسأله 1433 ) اگر مأموم بعد از حمد وسوره امام نيت فرادى كند بنابر احتياط بايد تمام حمد وسوره را بخواند ، واگر پيش از تمام شدن حمد وسوره نيت فرادى نمايد ، لازم است مقدارى را كه امام خوانده نيز بخواند . ( مسأله 1434 ) اگر در بين نماز جماعت نيت فرادى نمايد ، نمىتواند دوباره نيت جماعت كند ، ولى اگر مردد شود كه نيت فرادى كند يا نه ، وبعد تصميم بگيرد كه نماز را با جماعت تمام كند ، صحت جماعتش محل اشكال است . ( مسأله 1435 ) اگر شك كند كه در بين نماز نيت فرادى كرده يا نه ، بايد بنا بگذارد كه نيت فرادى نكرده است . ( مسأله 1436 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وبه ركوع امام برسد ، اگر چه ذكر امام تمام شده باشد ، نمازش صحيح است ويك ركعت حساب مىشود ، اما اگر به مقدار ركوع خم شود وبه ركوع امام نرسد ، نمازش باطل است . ( مسأله 1437 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وبه مقدار ركوع خم شود وشك كند كه به ركوع امام رسيده يا نه ، نمازش باطل است . ( مسأله 1438 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند ، وپيش از آن كه به اندازه ركوع خم شود ، امام سر از ركوع بردارد ، بنابر احتياط واجب بايد